مدتی
است دولت روحانی جدا از باند ولیفقیه، از جانب حامیان و هم باندیهای خود نیز مورد
انتقاد قرار میگیرد. انتقاداتی که کم هم نیست و شاید در ظاهر عجیب بنماید که
روحانی که از یاران چشم یاری داشت چگونه است که اینچنین مورد
بیمهری قرار میگیرد.
بعبارت دیگر چه مسأله و عاملی توجیه کننده انتقادات هم باندیهای دولت روحانی شده
است؟ قابل توجه اینکه این انتقادات عمدتاً حول مشکلات و بحران اقتصادی است. ضمن اینکه بیان آنها همراه با نگرانی مشخص انتقادکنندگان است.
احمد خرم وزیر راه دولت خاتمی در مصاحبه با روزنامه حکومتی آرمان تأکید میکند «الان هماهنگی اقتصادی لازم در دولت وجود ندارد و یکی از مشکلات هماهنگ نمودن ارکان اقتصادی آن است“.
همچنین عبدالعلیزاده از وزیران دولت آخوند خاتمی در مصاحبه با یک سایت حکومتی میگوید «باید قبول کنیم دولت هیچ برنامهای در مسائل اقتصادی ندارد و خود را پشت انتقاد از گذشته پنهان میکند و صرفاً به مذاکرات بسنده کرده است».
روزنامه حکومتی شهروند نیز میگوید «بانک مرکزی به جای اصلاحات اقتصادی فقط ژست آن را میگیرد»
احمد پورنجاتی از باند روحانی- رفسنجانی در روزنامه آفتاب یزد رژیم مینویسد: «جامعه هیچ ارزیابی مثبتی نسبت به دولت ندارد و احساس میکند که وعده دادن حالتی شبیه صدور چک تاریخدار جدید به جای چک تاریخ گذشته پیدا کرده»
جالب اینجاست که حامیان دولت روحانی آه و نالهها و انتقادات خود را از وضعیت نابهنجار اقتصادی، به پروژه مذاکرات اتمیپیوند میدهند و روشن میسازند که دردشان چیست و چه مسألهای را دنبال میکنند
حسین کمالی وزیر کار آخوند خاتمی در مصاحبه با روزنامه شرق وابسته به باند روحانی میگوید «با این مسائل مشخص است که اعتماد مردم به دولت از بین میرود. ... . به نظر من دولت اصلاً ارادهای برای تغییر ندارد. اساس کارشان این است که اگر با 5+1 به نتیجه برسیم، بقیه مسائل به نتیجه میرسد اما چنین نیست».
جالب توجهتر از همه سخنان وزیر نفت آخوند روحانی است که میگوید «بند مربوط به وصول درآمدهای نفتی و بیمه نفتکشها در توافق ژنو اجرا نشد»
اینها تنها نمونههایی از انتقادات هم باندیهای آخوند روحانی است که اگر دقت کنیم روز به روز بیشتر هم میشود.
واقعیت این است که با نزدیک شدن ضربالاجل تضادهای درون باندی، همچنان که قبلاً در باند ولیفقیه بیرون زد، در باند روحانی نیز سر باز میکند. زیرا ضعف و کندی روحانی در بازکردن راه و هموار کردن مسیر زهرخوران، به درون باند خودش میریزد و طبیعی است که با گذشت زمان و نزدیک شدن به ضربالاجل بیشتر هم بشود
No comments:
Post a Comment