تا كي ما بايد شاهد موج اعدام ها در ايران باشيم؟

موج اعدام هاي بي سابقه در اين ادامه پيدا مي كند. رژيم ضد بشري آخوندي در ايران 37 زنداني را فقط طي سه روز، از 19 الي 21 ماه مه در زندانها، يا در خيابان و ملاء عام در شهرهاي مختلف اعدام كرده است.
گزارشات رسيده حاكي از اعدام سه زنداني در ملاء عام در شهرهاي قوچان، ميناب و شيراز مي باشند. حكم اعدام در شهر ميناب در يك ميدان فوتبال شهر اجرا شد تا جو وحشت را در ميان جوانان شهر افزايش دهد. در شيراز به يك زنداني قبل از اعدام 111 ضربه شلاق زده شد.
24 زنداني در سه گروه در زندانهاي قزلحصار و گوهردشت در كرج در روزهاي 20 و 21 مي به دار آويخته شدند. 8 تن از آناني كه در ساعات اوليه بامداد روز پنجشنبه 21 مه در زندان گوهردشت به دار آويخته شدند، از كساني بودند كه در روز 17 اوت 2014 دست به اعتراض عليه اعدام هاي جمعي و مخفي در اين زندان زده و با گارد زندان درگير شده بودند. آنها خواستار لغو اعدام برخي از هم سلوليان خود شده بودند.
ساير قربانيان اين بار جنايت رژيم آخوندي شامل 9 زنداني مي شود كه در دو گروه در زندانهاي عادل آباد شيراز و زندان مركزي اراك در روز 9 ماه مه به دار آويخته شدند. يك زنداني ديگر نيز در زندان مركزي اراك به دار آويخته شد.
هدف رژيم آخوندي كه مردم ايران آنرا ” پدرخوانده داعش” مي نامند، از افزايش اعدامها، شدت بخشيدن به جو ترور و وحشت براي مهار جو انفجاري جامعه و كنترل اعتراضات اجتماعي كه به كابوسي براي رژيم آخوندي تبديل شده اند، مي باشد، اما مردم شجاع ايران عليه اين بي عدالتي برخواهند خواست و دست در دست اين رژيم را به زباله داني تاريخ خواهند انداخت و اين دور نخواهد بود.