ناشناخته ترين زندان قرن بيست و يكم

ناشناخته ترين زندان قرن بيست و يكم

آيا كسي باور ميكند  اگر كه من بگويم  در يكي از خبرسازترين پايتخت هاي جهان(بغداد) زنداني هست غير قانوني و مخفي تحت نظارت سازمان ملل  با زندانبانان عراقي و فرماندهان ايراني؟!

آيا كسي باور ميكند اگر كه من بگويم در اينجا جمعيتي بي گناه ساليان دراز است كه تحت حمله وشكنجه رواني و فيزيكي قرار دارند تا اينكه يا كشته شوند يا بميرند و ويا اينكه به رژيم تروريست ايران تسليم شوند ؟

آيا كسي باور ميكند اگر كه من بگويم كه سازمان ملل متحد و كميسارياي عالي پناهندگان همكاري با رژيم ايران براي  تكميل اين كار را به عهده دارند؟

آيا كسي باور ميكند اگر كه من بگويم  كه اين زندانيان از ديدار اعضاء خانواده خود و وكيل و هركس ديگري خارج از زندان ممنوع ميباشند؟

آياكسي باور ميكند كه اين زندانيان بايستي تمامي هزينه هاي زنداني بودن خود را خودشان بپردازند؟

آيا كسي باور ميكند كه به اين زندانيان اجازه داده نميشود كه كار بكنند و هزينه هاي خود را كسب نمايند ؟

آيا كسي باور ميكند كه اين زندانيان تحت محاصره ضد انساني و ظالمانه قرار دارند و آنها ممنوع هستند از اينكه هر چيز ساده اي را كه خريده اند به داخل زندان بياورند تا بتوانند زندگي خود را ادامه بدهند؟

ايا كسي باور ميكند اگر كه من بگويم كه اين زندان به شبكه برق وصل نيست و آنها فقط چند ژنراتور فرسوده دارند كه دولت عراق به آنها سوخت نميفروشد و نميگذارد كه قطعات يدكي و تعمير كار براي تعمير آنها بياورند

آيا كسي باور ميكند اگر كه من بگويم كه اين زندانيان بايستي كه كميت محدودي ازسوخت را خودشان از خارج عراق خريداري كنند و به بغداد بياورند با قيمتي چند برابر گرانتر آنهم براي روشن كردن تعدادي يخچال و دستگاه هاي ضروري پخت و پز و پمپاژ آب؟

آيا كسي باور ميكند اگر كه من بگويم كه  دولت عراق تحت فرمان ملاهاي ايران با اطلاع سازمان ملل و امريكا به آنها اجازه نميدهد كه قطعات يدكي و وسايل سرويس و نگهداري ضروري براي تعميرات سيستم تصفيه آب و ژنراتورهاي برق و همچنين زير ساخت هاي كمپ مثل قطعات لوله آب ، پمپ هاي آب ، تانكر هاي  آب و قطعات كولر آبي ، باطري ژنراتور ، سوكت هاي برق ، پمپ سوخت خودرو ، حشره كش و چراغ خوراك پزي و...

متاسفانه اين ها گوشه كوچكي از واقعيت ضد انساني در زمان ما است

جايي كه فرزاندان مجاهد و مبارز مردم ايران از همه چيز خود گذشته اند

آنها هستند كه به ما آموخته اند ايستادگي و مقاومت آنها هستند كه به آزادي معناي واقعي بخشيدند آنها هستند كه در دوران تاريكي و سياهي نور اميد هستند

ما هم در كنار آنها براي ويلپنت با هم زنجير مي شويم تا اميد را برگردانيم و نور اميد را  به همه نشان دهيم .